WARNING FROM ME: This below content contains some spoiled details. Those who may prefer none, please do not explore it. Kindly see the movie first. : )

 

The Lives of Others เป็นหนังที่ฉันอยากดูมาตั้งแต่ Apex นำมาฉายในเมืองไทยเมื่อหลายเดือนก่อน เมื่อวานได้โอกาสดีจึงหยิบขึ้นมาดูท่ามกลาง DVD อีกกองโตที่ถูกวางทิ้งไว้

 

Das Leben der Anderen HGW XX/7 หรือ The Lives of Others ในภาษาอังกฤษเป็นหนังสัญชาติเยอรมันที่ได้รับรางวัล Winner of Academy หรือรางวัล The Oscars ในสาขาภาพยนตร์ต่างประเทศในปี 2006 ได้รับการเสนอชื่อรางวัลลูกโลกทองคำในสาขาเดียวกันและกวาดอีกนับไม่ถ้วนในประเทศเยอรมันเอง หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องราวชีวิตของตำรวจลับสตาซี่ (STASI) ที่มีความเชี่ยวชาญในด้านการสืบสวนสอบสวนและการแกะรอยดักฟัง


ฉากของเรื่องเกิดขึ้นที่ประเทศเยอรมันตะวันออกซึ่งเป็นยุคสมัยที่กำแพงเบอร์ลินยังไม่ถูกทำลายและการปกครองยังเป็นแบบสังคมนิยมหรือคอมมิวนิสต์อยู่   ในสมัยนั้นรัฐต้องการรับรู้เรื่องราวทุกอย่าง ต้องการได้ยินทุกๆเรื่อง และยังต้องการให้ประชาชนทุกผู้ทุกนามเห็นดีไปกับสิ่งที่รัฐทำรวมถึงระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ ดังนั้นสิทธิต่างๆของประชาชนจึงถูกจำกัดไม่ว่าจะเป็นสิทธิในการแสดงความคิดเห็น การรับรู้ข่าวสาร แม้การรับหนังสือพิมพ์จากฝั่งเยอรมันตะวันตกหรือการมีเครื่องพิมพ์ดีดสักเครื่องในครอบครองยังเป็นสิ่งที่ต้องแจ้งและลงทะเบียนไว้เพื่อให้ทางการสามารถตรวจสอบได้ ประชาชนคนใดที่เข้าข่ายมีความเสี่ยงว่าจะต่อต้านระบอบการปกครองหรือมีความคิดขัดแย้งก็อาจจะถูกดักฟังเพื่อตรวจสอบพฤติกรรมนั้น


ตัวเอกคือ Hauptmann Gerd Wiesler หรือ Captain Wiesler เป็นตำรวจลับที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องความฉลาดหลักแหลมได้รับมอบหมายงานให้ไปสอดแนมหนุ่มนักเขียนผู้หนึ่งซึ่งมีแฟนสาวเป็นดาราระดับแนวหน้า วันแล้ววันเล่าที่ Captain Wiesler ได้มีโอกาสเรียนรู้เรื่องราวของหนุ่มสาวคู่นี้ซึ่งใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ผู้มีเลือดเนื้อและจิตวิญญาน รวมถึงการได้ค้นพบ Hidden Agenda ที่ซ่อนอยู่ภายใต้การปฏิบัติการลับครั้งนี้

ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหนังเรื่อง The Lives of Others ถึงได้รับรางวัลมากมายและทำเงินในประเทศเยอรมันอย่างมหาศาล แม้ว่าหนังจะมีกลิ่นอายหนังตลาดอยู่นิดๆ โดยสะท้อนความเชื่อเรื่องการทำดีและศีลธรรมจรรยา แต่การพัฒนาเรื่องราวต่างๆที่ส่งผลต่อตัวละคร การเกิด conflict ภายในและ Motivation ของตัวละครแต่ละตัวนั้นทำได้อย่างลงตัวมาก ความซับซ้อนของเรื่องราว การนำเสนอเนื้อหาสำคัญที่คลี่คลายปมในหลายๆฉากก็ทำได้อย่างน่าประทับใจ


ฉันชอบหลายฉากในเรื่องนี้ แต่ที่ประทับใจมากที่สุดคือฉากตอนที่นักเขียน George Dreyman หยิบโน๊ตเพลงที่ Jerska เพื่อนของเขาให้ไว้ก่อนฆ่าตัวตายหลังจากไม่สามารถทนใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การจำกัดในเรื่องสิทธิเพราะตนมีชื่ออยู่ใน Blacklist ได้  George Dreyman เล่นเพลงที่มีชื่อว่า ” Sonata for a good man “ พร้อมทั้งพูดว่า “Can someone who’s listened to this music … really listened … still be a bad person? ” และในระหว่างที่เรื่องราวทั้งหมดได้ดำเนินไปนั้นเองเครื่องดักฟังก็ยังอยู่ติดกับตัวของ Captain Wiesler  ไม่มีคำพูดเพียงคำเดียวหลุดออกจากปากของ Captain มีเพียงน้ำตาที่เอ่อล้นและใบหน้าที่บ่งบอกถึงความรู้สึก ฉากนี้เพียงฉากเดียวเป็นจุดเปลี่ยนของตัวละครถึงสองตัว คำว่า ” Good Person & Bad Person” ในความเชื่อและความหมายของตัวละครแต่ละตัวได้เปลี่ยนจากเดิมไปแล้วตั้งแต่นาทีนั้น


ความน่าประทับใจของหนังเรื่องนี้อีกจุดหนึ่งคือการที่ตัวละครสองตัวได้มีโอกาสผลัดเปลี่ยนกันเล่าเรื่องราวของกันและกัน และที่เป็น IRONY ที่ฉันชื่นชอบก็คือการที่ George Dreyman ได้ค้นพบว่าตัวเองก็ได้ทำหน้าที่เป็นตัวละครตัวหนึ่งด้วยเช่นกัน มิได้ทำหน้าที่เพียงแค่นักเขียนอย่างที่ตนเข้าใจเท่านั้น


หลังจากดูหนังเรื่อง The Lives of Others ฉันมีความเสียดายอยู่เพียงสองอย่าง อย่างแรกคงจะเสียดายหากคอหนังและคนที่รักการดูหนังไม่มีโอกาสได้สัมผัสหนังเรื่องนี้ และคงเสียดายมากหากเมื่อวานไม่ได้หยิบมันขึ้นมาดู อย่างที่สองคือเสียดายที่ Ulrich Muhe หรือ Captain Wiesler ในเรื่องได้จากโลกนี้ไปแล้วเพียงวัย 54 ปี หากวันนี้คุณ Ulrich Muhe ยังมีชีวิตอยู่ ฉันก็มั่นใจว่าเขาจะมีโอกาสแสดงหนังให้เราเห็นมากขึ้น และคงได้มีโอกาสทำให้ฉันคล้อยตามว่าเขาเป็นตัวละครนั้นจริงๆ อย่างที่เขาทำให้ฉันเชื่อว่า Ulrich Muhe คือ Captain Wiesler ใน The lives of Others