” Rosana should not represent a city that understands the values of the free market and capitalism. She should not represent a city that is attempting to become one of the thriving investment hubs of Asia. If there was a city she could represent, I was thinking Pyongyang or Caracas. Or maybe Havana, where she can join the new batch of Raulistas. Or even better, Sucre or La Paz, where she can wear similar native outfits to dance around with Evo Morales”

 

Quoted from ” Rosana Tositrakul,  are you kidding me?? “

By M L Nattakorn Devakula.  

 

ฉันเป็นคนหนึ่งที่เป็นแฟนพันธุ์แท้รายการเรื่องเล่าเช้านี้ แม้จะไม่ได้มีโอกาสได้ดูทางโทรทัศน์แต่ติดตามจากวิทยุทุกเช้าเพื่อจะได้รับข่าวสารที่สำคัญๆต่างๆและเป็นการฆ่าเวลาในขณะขับรถไปทำงาน  ช่วงต้นปีที่แล้วทางรายการเรื่องเล่าเช้านี้มีพิธีกรคนใหม่ซึ่งเป็นทายาทบุคคลดัง นั่นคือ หม่อมหลวง ณัฐกรณ์ เทวกุลหรือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของ หม่อมราชวงศ์ ปรีดียาธร เทวกุล ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยและต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในยุครัฐประหาร หม่อมหลวง ณัฐกรณ์ หรือที่คนเรียกจนติดปากว่า “คุณปลื้ม” ได้เป็นตัวแทนคนรุ่นใหม่ที่กล้าคิดกล้าทำ กล้าวิพากษ์วิจารณ์เรื่องราวทั้งการเมืองและเศรษฐกิจอย่างตรงไปตรงมาจนเป็นการเพิ่มสีสันให้กับทางรายการเรื่องเล่าเช้านี้อยู่ไม่น้อย ตราบจนวันหนึ่งที่คุณปลื้มหายตัวไปจากรายการอย่างกระทันหันท่ามกลางเสียงเล่าลือต่างๆ ฉันในฐานะแฟนรายการคนหนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะนึกสงสัยว่า คุณปลื้มหายไปจากรายการเพราะเหตุใด

 

 

 

เมื่อวันที่ 13 มีนาคมที่ผ่านมา คุณปลื้มได้สร้างกระแสโด่งดังไม่น้อยไปกว่าการหายออกไปจากรายการเรื่องเล่าเช้านี้อย่างกระทันหัน เมื่อหนังสือพิมพ์ Bangkok Post นำเสนอบทความที่มีชื่อว่า “Rosana Tositrakul,  are you kidding me?? “ คู่กับ บทความของคุณรสนา โตสิตระกูล ที่มีชื่อว่า “ML Nattakorn Devakul, who’s kidding whom?” เนื้อหาในบทความของคุณปลื้มเป็นการเสนอความคิดเห็นของตนเองต่อการเลือกตั้งส.ว ของคนกรุงเทพซึ่งสร้างความผิดหวังให้กับคุณปลื้มเป็นอย่างมาก ในบทความดังกล่าวคุณปลื้มระบุว่าคุณรสนา เป็นบุคคลที่มีความคิดฝ่ายซ้ายและได้ทำลายบริษัท ป.ต.ท บริษัทยักษ์ใหญ่อู่ข้าวอู่น้ำของประเทศ ซึ่งแน่นอนที่สุดคุณรสนาไม่สมควรเป็นตัวแทนของคนกรุงเทพ เมืองที่ได้ชื่อว่าสนับสนุนการปกครองแบบประชาธิปไตยและระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยม นอกจากนี้ในบทความคุณปลื้มยังทิ้งท้ายถึงความหวังต่อคนกรุงเทพว่าพวกเขาจะ “ฉลาด” ขึ้นในการเลือกตั้งครั้งต่อไป

เชิญอ่านบทความของ ม.ล ณัฐกรณ์ เทวกุล และคุณรสนา โตสิตระกูลได้จาก Link ด้านล่างนี้ 

Rosana Tositrakul,  are you kidding me??

ML Nattakorn Devakul, who’s kidding whom??

 

การได้อ่านบทความทั้งสองทำให้ฉันเข้าใจว่า แรกเริ่มคุณปลื้มเป็นผู้เขียนบทความของตนก่อนแล้วทางหนังสือพิมพ์จึงส่งให้คุณรสนาอ่านเพื่อเขียนแก้ข้อกล่าวหาต่างๆที่ทางคุณปลื้มกล่าวถึง ฉันคงต้องยอมรับว่าตนเองตกใจไม่น้อยหลังจากอ่านบทความที่คุณปลื้มเขียน และยิ่งรู้สึกหนักขึ้นเมื่ออ่านบทความของคุณรสนาจบ แม้การเขียนโต้ตอบของคุณรสนาจะเป็นไปอย่างราบเรียบและคงความเป็นผู้ดีอยู่ในทีแต่ก็แฝงไว้ด้วยคำพูดเชือดเฉือน ถึงกับงัดเอาบรรพบุรุษของคุณปลื้มมากล่าวอ้าง อย่างนี้คงไม่มีคำใดที่จะอธิบายเรื่องราวดังกล่าวได้ดีไปกว่าคำว่า “ซัดกันนัวร์”

 

จากบทความที่ทางคุณปลื้มเสนอในหนังสือพิมพ์ นั้น ทำให้ฉันมีความรู้สึกสงสัยสามประการ ประการแรกฉันรู้สึกสงสัยในความสามารถของคุณปลื้ม แน่นอนที่สุด ไม่ใช่ความสามารถในเชิงทฤษฏีหรือความรอบรู้แต่อย่างไร ใครๆในประเทศก็คงพอที่จะทราบว่าคุณปลื้มเป็นคนรุ่นใหม่ที่ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีจากประเทศที่ขึ้นชื่อว่าก้าวหน้ากว่าประเทศของเราอยู่มาก แต่ฉันกลับสงสัยในความสามารภในการเปิดใจกว้างของคุณปลื้มที่มีต่อความคิดเห็นและการตัดสินใจอันแตกต่างของผู้อื่น ในความรู้สึกของฉัน ความขวาสุดโต่งของคุณปลื้มได้ปรากฏออกมาอย่างชัดเจนในถ้อยคำและวิธีการเขียนครั้งนี้ แต่นั่นคงไม่เท่ากับการระบุว่า “บางทีกรุงเทพอาจมีคุณค่าที่แท้จริงเท่ากับประเทศฝ่ายซ้ายไม่ว่าจะเป็น เวเนซุเอลา เกาหลีเหนือ คิวบา หรือ โบลิเวีย” ซึ่งแน่นอนที่สุดสำหรับฉันชาวบางกอกคนหนึ่ง มันคือการแฝงความเหยียดหยันดูถูกไว้ในที 

 

ถ้าถามว่าฉันไปเลือกใครมาในวันเลือกตั้งส.ว ฉันไม่ได้เลือกคุณรสนาและแน่นอนที่สุดไม่ได้เลือกคุณดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค แต่หากจะมีสักเหตุผลที่ฉันจะต้องเลือกคุณรสนา ฉันก็คงสามารถตอบตนเองได้ว่าเพราะอะไร และฉันก็เชื่อว่ามันคงเป็นเหตุผลที่คล้ายคลึงกับคนหลายๆคนที่ไปกากบาทเลือกเบอร์ 5 ในวันนั้น ในฐานะชาวกรุงเทพหรือคนที่ชาวต่างจังหวัดเชื่อว่ามีโอกาสได้รับรู้ข่าวสารเป็นอย่างดีนั้น ฉันมองเห็นว่าไม่ว่าการเดินหน้าไปทางขวามากที่สุดอย่างที่คุณปลื้มเชื่อหรือรัฐบาลทักษินทำหรือแม้แต่การเดินทางซ้ายอย่างสุดโต่งอย่างเช่นการนำเอารถถังประดับดอกไม้ออกมาวิ่งกลางถนนนั้นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาให้กับบ้านเมืองเลยแม้แต่น้อย กลับรังแต่จะทำให้ปัญหาเชิงรากเหง้ายิ่งแผ่ขยายและสลับซับซ้อนมากขึ้น การที่คุณรสนาดำเนินการฟ้องและเรียกร้องความเป็นธรรมในกรณีบริษัท ป.ต.ท ทำให้คนที่เคยหมดความศรัทธาต่ออำนาจทั้ง 3 ฝ่ายอย่างฉันเกิดความหวังเล็กๆ ขึ้นในใจ แม้ใครหลายคนอาจพยายามแย้งว่ามีผู้อยู่เบื้องหลังการฟ้องร้องดังกล่าว แต่สำหรับฉันมันถือเป็นกรณีตัวอย่างที่พิสูจน์ได้ว่าแม้คุณจะใหญ่โตเพียงใด จะครองส่วนแบ่งในตลาดทุนถึง 16% แต่ความผิดมิได้ถูกบิดเบือนเป็นความถูกต้อง และความเป็นธรรมหรือความยุติธรรมซึ่งเป็นหนึ่งในปัจจัยที่จะปรับเปลี่ยนโครงสร้างของสังคมไทยยังคงมีเหลือพอให้เห็นอยู่บ้าง และนั่นนำไปสู่ความสงสัยประการที่สองของฉันว่า การวิพากษ์วิจารณ์ของคุณปลื้มต่อการเลือกตั้งส.วในครั้งนี้ ตื้นเขินเกินไปหรือไม่  การที่ชาวกรุงเทพจะแสดงพลังและความหวังต่อความยุติธรรมเพื่อยับยั้งการเอื้อประโยชน์ต่อบุคคลใดหรือตระกูลชั้นสูงตระกูลใดโดยเกาะกระแสทุนนิยมนั้นเราสามารถสรุปได้ว่าคนกรุงเทพเป็นพวกฝ่ายซ้ายและ”ไม่ฉลาด” จริงๆ หรือ หรือเอาเข้าจริงมันไม่มีอะไรมากไปกว่าความโปร่งใสอาจทำให้ใครหลายคนเสียผลประโยชน์

 

หากความหวังของคุณปลื้มยังคงเหมือนเดิมคือการลงเล่นการเมืองอย่างที่เคยได้กล่าวไว้ในการให้สัมภาษณ์หลายครั้ง ฉันก็อดสงสัยไม่ได้เป็นครั้งที่สามว่าคุณปลื้มแน่ใจต่อการวางตัวเช่นนี้ในสังคมแล้วจริงๆหรือ การมีความคิดเห็นสุดโต่งและยืนยันในสิ่งที่ตนเองเชื่ออาจจะไม่แปลกนัก แต่การใช้คำพูดเหยียดผู้อื่นดังที่ปรากฎในบทความนั้น ………………

 

 

 

 

“Are You Kidding Me???”